Pierwszych wzmianek o przodkach spanieli miniaturowych można doszukać się już we wspomnieniach Arystotelesa, który opisywał małe, białe pieski wielkości wiewiórki, pokryte jedwabistym, kręconym włosem.

Przodkami małych spanieli angielskich były hiszpańskie i francuskie płochacze. Zarówno Cavalier King Charles Spaniel, jak King Charles Spaniel - wywodzą się z jednego pnia. Protoplaści obydwu ras przybyli w XIII wieku do Anglii z Włoch.
Cavalier King Charles Spaniel (znany wówczas jako mały spaniel angielski) był ulubieńcem na królewskich dworach w Anglii m.in. na dworze króla angielskiego Karola II (1630-1685). Często pojawia się na obrazach wielkich mistrzów malarstwa - Tycjana, van Dycka, Thomasa Gainsborough.

W XVIII-XIX wieku zmienił się jego wygląd na skutek mody na krzyżowanie spanieli z krótkonosymi psami azjatyckimi m.in. z mopsami i pekińczykami. W rezultacie jego kufa uległa znacznemu skróceniu.
W 1926 roku Amerykanin Roswell Eldridge podczas wystawy Crufta zaoferował hodowcom nagrodę w wysokości 25 funtów szterlingów za pomoc w odnalezieniu małego spaniela starego typu, z obrazów dawnych mistrzów, którego pysk nie uległ skróceniu. Apel nie pozostał bez echa i dwa lata później, w 1928 roku, pojawiły się takie osobniki. Wówczas należało rozróżnić dwa typy King Charles Spaniela. W nazwie odtworzonego, o dłuższej kufie, dodano słowo ,,Cavalier''.

W 1945 roku angielski Kennel Club uznał rasę i ustanowił standard dla dwóch odrębnych ras Cavalier King Charles Spaniel i King Charles Spaniel.
W 1960 roku księżniczka Małgorzata kupiła Cavaliera o imieniu Rowley. Przyczyniło się to do wzrostu popularności tych piesków w Wielkiej Brytanii.
W 1973 roku Cavalier King Charles Spaniel zdobył główna nagrodę Best In Show podczas wystawy Crufta. Od tej chwili rasą zainteresowało się środowisko kynologiczne.
Obecnie Cavalier King Charles Spaniel jest najpopularniejszą rasą w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach europejskich.

Źródło ,,Przyjaciel Pies" 9(11) Wrzesień 1999 oraz Wikipedia